Euro-Argo

    Euro-Argo to europejska część globalnej sieci obserwacji „in situ”, bazująca na autonomicznych sondach pływających w wodach światowego oceanu. Celem projektu Argo jest zwiększenie liczby pływaków do liczby około 3000. Pływaki zasilane są bateriami o żywotności od 3 do 5 lat. Oznacza to, że blisko 800 urządzeń (w tym około 250 z Europy) co roku należałoby umieszczać w wodzie, aby uzyskać i utrzymać wystarczającą gęstość sieci (tj. pływaki odległe od siebie średnio o 300 km).
    Pomiary wykonywane przy użyciu Argo to przede wszystkim pomiary STD, ale również urządzenia te mogą być wyposażone w inne czujniki, np. tlenu. Dane transmitowane są w czasie rzeczywistym przez satelity do centrum z bazami danych, gdzie są przetwarzane i przygotowywane do wykorzystania ich przez oceanologów.

Partnerzy Euro-Argo

W przedsięwzięciu bierze udział 15 organizacji z 12 krajów. Przewodzi im Ifremer z Francji.

Instytucja

Kraj

Ifremer - Institut Français de Recherche pour l’Exploitation de la Mer Francja
BSH - Federal Maritime and Hydrographic Agency Niemcy
DM - Konsortium Deutsche Meeresforschung Niemcy
NERC- Natural Environment Research Council Wielka Brytania
UKMO - Met Office Wielka Brytania
KNMI - Royal Netherlands Meteorological Institute Holandia
IEO - Instituto Español de Oceanografia Hiszpania
OGS - Istituto Nazionale di Oceanografia e di Geofisica Sperimentale Włochy
MI - Marine Institute Irlandia
IMR - Institute of Marine Research Norwegia
SHOM - Service Hydrographique et Océanographique de la Marine Francja
FFCUL - Fundacao da Faculdade de Ciencias da Universidade de Lisboa Portugalia
HCMR - Hellenic Centre for Marine Research Grecja
IOPAN - Instytut Oceanologii Polska Akademia Nauk Polska
USOF - University of Sofia Bułgaria

Udział Polski w Euro-Argo

    Instytut Oceanologii Polskiej Akademii Nauk jest obecnie jedyną polską instytucją prowadzącą badania mórz głębokich, dlatego w projekcie Euro-Argo jest polskim przedstawicielem. W tym temacie współpracuje z Uniwersytetem Gdańskim.
    W lipcu 2009 roku w rejonie Mórz Nordyckich wypuszczone zostały dwa polskie pływaki NEMO. Trajektoria jednego z nich jest wykreślona na mapce.

Trajektoria pływaka NEMO-079.

    W najbliższym roku planujemy zwodować conajmniej dwa kolejne pływaki. Dane z Argo będziemy wykorzystywać do badania europejskiej część Oceanu Arktycznego, w szczególności transportu na północ mas Wody Atlantyckiej. Będzie można porównywać wyniki z corocznych ekspedycji Arex  (hydrografia, przepływy mierzone przy użyciu VMADCP i LADCP) z informacjami dostarczonymi z pływaków.